TAIJIQUAN

Tradycyjne Taijiquan jest starochińską sztuką walki. To styl Gong Fu Wu Shu (popularnie: Kungfu), który należy do tzw. systemów wewnętrznych (Neija). 

O prekursorach Taijiquan i genezie proszę przeczytaj w zakładce : HISTORIA TAIJIQUAN 

Taijiquan umiejętnie łączy aspekt fizyczny z duchowym. Praktykuje się pomału, z uważnością w celu osiągnięcia równowagi oraz harmonii.  Wymaga to czasu i cierpliwości.

Ruchy tylko pozornie wydają się proste. Zaawansowani adepci przez całe życie rozwijają swoje umiejętności w Taijiquan dążąc do płynności.

skrócona nazwa: TAI CHI - "tai czi". 

Praktyka TAIJIQUAN obejmuje wiele aspektów.  Tak zwana sekwencji ruchów, inaczej forma tai chi (a jest ich wiele) oraz ćwiczeń oddechowych QIGONG (też sa różnorodne), to zaledwie wstęp do nauki stylu.

Drogą do budowania równowagi, samopoznania jest trenowanie KULI taiji oraz trening z partnerem tzw. PCHAJĄCYCH DŁONI (tuishou).

Na zaawansowanym poziomie znajduje się aplikacje,  praktykuje z tradycyjną bronią taijiquan. 

 Zapraszam do zakładki  : INSPIRACJE 

 

Warto nadmienić, że popularne dziś zestawy QIGONG - ćwiczenia oddechowe wykonywane w celach profilaktyki zdrowotnej - w większości wywodzą się od Taijiquan. /QI - energia, GONG - zgłębianie, dążenie do perfekcyjnego opanowania czegoś/

 

Pomocne w poznaniu sztuki TAIJIQUAN mogą okazać się poniższe informacje:

  • wymowa: tchaj-dźi-ćchuen
  • pisownia w hanyu pin yin czyli oficjalnej, urzędowej chińskiej transkrypcji na język łaciński: Tàijíquán, Pisownia w angielskiej transkrypcji sinologicznej: T'ai-chi-ch'üan 
  • znaki uproszczone oznaczające w języku chińskim 'taijiquan': 太極拳
  • dosłowne tłumaczenie: taiji (tai chi) = najwyższy szczyt, (dawnej szczyt dachu, gdzie uwidaczniał się podział na jego oświetloną i nieoświetloną część)
  • inaczej 'najwyższa (doskonała, skrajna) zasada (reguła)'
  • odzwierciedla filozofię Yin-Yang

 W filozofii chińskiej pojęcie Taiji definiowane jest jako pierwotna jedność. Nieokreślony stan przed jej wyłonieniem to Wuiji - stan bez podziałów, bez zróżnicowania, bez skrajności. W następstwie czasu naturalna energia rozdzieliła się na dwie komplementarne skrajności: Yin i Yang.  Następowały kolejne zróżnicowania i przemiany. O tej skłonności do tworzenia podziałów mówi się Taiji = wielka ostateczność, wielka skrajność.

  •  Quan (Ch'uan) oznacza dosłownie pięść lub sztukę walki 

Mianem Taijiquan (t'ai chi ch'uan) określa się sztukę walki.

Pod nazwą Taijigong (t'ai chi gong) należy rozumieć ćwiczenia oparte na koncepcji Yin-Yang, które choć zwykle wywodzą się od Taijiquan, to nie mają związku ze sztukami walki.