TAIJIQUAN

Tradycyjne Taijiquan jest starochińską sztuką walki. To styl Gong Fu Wu Shu (popularnie: Kung Fu), który należy do tzw. systemów wewnętrznych (Neija). 

O prekursorach Taijiquan i genezie proszę przeczytaj w zakładce : HISTORIA TAIJIQUAN 

 

  Fakt, że praktyka Taijiquan, poza aspektem bojowym, jest narzędziem pomocnym w profilaktyce zdrowotnej sprawił, że styl stał się popularny także w krajach zachodnich. 

Ruchy tylko pozornie wydają się proste. Zaawansowani adepci przez całe życie rozwijają swoje umiejętności w Taijiquan. 

Styl ten znany jest głównie pod skróconą nazwą: TAI CHI - "tai czi" i kojarzony z formą taneczno-medytacyjną lub gimnastyką w ruchu, co jest dużym uproszczeniem.  

Nauka stylu tai chi, to nie tylko poznanie sekwencji ruchów tzw. formy tai chi. Obejmuje ona wiele innych zagadnień jak: trening KULI TAIJI, ćwiczenia oddechowe QIGONG, praktyka z partnerem pchających dłoni TUI SHOU, a na zaawansowanym poziomie poznanie aplikacji, trening z bronią. 

 

Warto zerknąć do zakładki : INSPIRACJE 

 

Ćwiczenia wykonuje się powoli i płynnie. W Taijiquan nie da się zmarginalizować Qigong (Qi-energia, Gong-zgłębianie, dążenie do perfekcyjnego opanowania czegoś). Nie da się ćwiczyć Taijiquan w oderwaniu od Qi czy Gong.

Warto nadmienić, że popularne dziś zestawy QIGONG - ćwiczenia oddechowe wykonywane w celach profilaktyki zdrowotnej - w większości wywodzą się od Taijiquan.

 

Pomocne w poznaniu tej sztuki mogą okazać się poniższe informacje:

  • Wymowa: tchaj-dźi-ćchuen
  • Pisownia w hanyu pin yin czyli oficjalnej, urzędowej chińskiej transkrypcji na język łaciński: Tàijíquán, Pisownia w angielskiej transkrypcji sinologicznej: T'ai-chi-ch'üan 
  • Znaki uproszczone oznaczające w języku chińskim 'taijiquan': 太極拳
  • Tłumaczenie dosłowne: taiji (tai chi) = najwyższy szczyt, (dawnej szczyt dachu, gdzie uwidaczniał się podział na jego oświetloną i nieoświetloną część) 

 W filozofii chińskiej pojęcie Taiji definiowane jest jako pierwotna jedność. Nieokreślony stan przed jej wyłonieniem to Wuiji - stan bez podziałów, bez zróżnicowania, bez skrajności. W następstwie czasu naturalna energia rozdzieliła się na dwie komplementarne skrajności: Yin i Yang.  Następowały kolejne zróżnicowania i przemiany. O tej skłonności do tworzenia podziałów mówi się Taiji = wielka ostateczność, wielka skrajność.

  •  Quan (Ch'uan) oznacza dosłownie pięść lub sztukę walki 

Mianem Taijiquan (t'ai chi ch'uan) określa się sztukę walki.

Pod nazwą Taijigong (t'ai chi gong) należy rozumieć ćwiczenia oparte na koncepcji Yin-Yang, które choć zwykle wywodzą się od Taijiquan, to nie mają związku ze sztukami walki.