HISTORIA TAIJIQUAN

    Taijiquan wywodzi się z Chin.

Opiera się na teorii Yin i Yang zawartej około roku 1122 p.n.e w Księdze Przemian (Yi Jing).

Pozostały nieliczne zapiski na temat początków Taijiquan.

 

Za twórcę stylu uważany jest legandarny taoistyczny mnich zwany Zhang San Feng, który mieszkał w okolicy góry Wudang, prowincji Hubei w czasach dynastii Song (960-1280n.e.).

 

 

                                        Mityczny Zhang Sanfeng  張三丰

 

 

Jest to postać najczęściej wymieniana w historycznych zapiskach i choć nie ma dowodów, że Zhang San Feng był twócą taijiquan to tę zasługę ma przypisaną.  

Jedna z legend mówi, że zainspirowany obserwacją technik walki węża z żurawiem opracował styl zwany później Taijiquan.

 

 


 

 

Okres powstania Taijiquan określa się zwykle na XIII wiek.

Taijiquan ćwiczy się w Chinach od wielu pokoleń i dawniej tajniki stylu poznawali tylko członkowie danego rodu. Tak powstały style rodu Chen, rodu Yang, rodziny Wu, Sun i Wuu.

 

Żyjący w czasach dynastii Ming Generał Chen Wang Ting inaczej Zouting uznany jest za twórcę rodzinnego stylu Chen Taijiquan. Po upadku dynastii Ming, Generał Chen Wang Ting wycofał się do swojego domu w wiosce Chenjiagou (Wenxiau, prow. Henan) i tam opracował Chen Taijiquan. To pierwszy historycznie weryfikowalny twórca stylu Chen.

 

Generał Chen Wang Ting (przybliżone daty: 1580-1660)

 

Metody treningu oparte na Qigong /inaczej Nei Gong czyli Wewnętrzne Gongfu/ przez setki lat utrzymywane były w tajemnicy.

Taijiquan uległ podziałowi na style północne i południowe.

Do połowy dziewiętnastego stulecia, przez 14 pokoleń ród Chen wywodzący się z wioski w prowincji Henan strzegł tzw. starego Taijiquan.

 

    Mistrz Chen Chang Xing 陳長興 (1771–1853) - Spadkobierca Formy 13 Postaw

 

Założyciel szkoły Yang mistrz Yang Lu Chan ( z prowincji Hebei) przybył do wioski Chen Jia Gou i uczył się u mistrza Chen Chang Xinga z rodziny Chen - spadkobiercy Starego stylu zwanego Formą Trzynastu Postaw, a następnie przekazał wiedzę swoim synom.

                               

Mistrz Yang Lu-ch'an  楊露禪 (1799-ok. 1875) - Twórca stylu YANG

 

  


  ze swoimi synami 

       

Yang Yu zwanym Ban-Hou 楊班侯 (1837-1890/92)  i Yang Jian-Hou 楊健侯 zwanym Jing Pu (1839/42-1917),  którzy ucząc się od ojca osiągnęli bardzo wysoki poziom umiejętności w taijiquan.

 

Do popularyzowania stylu Yang znacząco przyczynił się wnuk Yang Lu Chana, a jeden z trzech synów Yang Jian-Hou Yang Zhao-Qing znany jako Yang Cheng Fu.

                                                    


Mistrz Yang Cheng Fu 楊澄甫 (1883-1935/36) - spopularyzował styl Yang Tai Chi mający obszerne postawy (wielkie ramy), lepszy dla zdrowia.

 

W historii stylu Yang należy wspomnieć o Yang Shaohou, który był starszym synem Jang Jian Hou. Jego taijiquan charakteryzowały tzw. małe ramy.  

                              

                                  Yang Shaohou 杨少侯 (1962-1930)

 

Kolejne pokolenia uczyły się nowego stylu zwanego Yang Quan (styl Yang).

Poszczególne formy tradycyjnego taijiquan są formami bojowymi lecz ćwiczone bardzo powoli przypominają taniec lub medytację w ruchu.

Dziś styl Yang jest najbardziej rozpowszechniony w Chinach oraz na świecie. 

W ostatnim stuleciu styl taiji uległ przemianie. Wyeliminowano ruchy siłowe, gwałtowne.

Miękkie i łagodne ruchy stały się przystępne także dla osób mniej sprawnych i słabszych.